1003_ธรรมะรุ่งอรุณ_สมาธินำชีวิตสู่จุดหมายปลายทางที่ดี (170556) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ถ้าหากว่า เราได้ทำสมาธิแล้ว เท่ากับว่าเราได้พัฒนาเครื่องมือ …เมื่อ พัฒนาเครื่องมือให้ดี อย่างเราใช้รถใช้เรืออะไรต่าง ๆ … ถ้าหากว่าเราทำมันถูกต้อง…รถมันก็วิ่งไปตามทาง ก็ไปสู่จุดที่หมายปลายทาง …เราพากันสร้างความดี จุดที่หมายปลายทางก็คือ สวรรค์และนิพพานที่เป็นที่รองรับ…”
1004_ธรรมะรุ่งอรุณ_วาจาดียังประโยชน์ให้สำเร็จ (180556) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “… สมณะคือจะต้องไม่มีความโลภ จะต้องไม่มีความอิจฉา… ผู้ที่จะเป็นสมณะก็คือผู้ที่จะต้องสงบระงับจากบาปแล้วมาปฏิบัติตัว เสียสละเพื่อประโยชน์สุขแก่ประชาชน… พอเวลาพระสร้างพลังจิตมากขึ้นมาแล้ว ท่านก็อยากจะทําประโยชน์คือเทศนาโปรดญาติโยมด้วยความจริงใจว่า ขอให้ญาติโยมทั้งหลายได้เห็นอรรถเห็นธรรม มีดวงตาเห็นธรรม และถ้าเป็นอย่างงั้นจริง ๆ แล้ว ก็ถือว่าเป็นสมณะ…”
1005_ธรรมะรุ่งอรุณ_กิจใดที่เป็นบุญกุศลรีบทำเสียวันนี้ (190556) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…วันนี้วันที่เรามีอยู่เนี่ย มันไม่ใช่ว่าตะวันมันขึ้นแล้วก็ตะวันตกแล้วก็แล้วกัน มันไม่แล้วกัน ชีวิตของเราสั้นลงไปด้วย ใครเล่าจะรู้จักว่าความตายจะมาถึงเราวันพรุ่งนี้…ก่อนที่จะถึงเวลานั้น เราก็ทำชีวิตของเราเพื่อให้มันมีประโยชน์ซะ…ถ้าวันหนึ่งเราได้มีการได้ทำเรียกว่าอย่างน้อยที่สุด วันหนึ่งเราได้สวดมนต์หรือว่าทำวิทิสาสมาธิ สัก ๕ นาที… วันหนึ่งๆ เนี่ย เราอย่าให้มันเสีย อย่าให้มันเป็นเลขศูนย์…”
1006_ธรรมะรุ่งอรุณ_กายกับใจอาศัยกัน (200556) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…กายกับใจนี่อาศัยกัน เมื่อเรารู้จักบริหารร่างกายแล้ว เราจะทำสมาธิก็สบาย การทำสมาธินี่ต้องเดินจงกรมเสียก่อน แล้วก็ไปนั่งสมาธิ มันจะได้สมาธิสบายขึ้น นั่งแล้วก็เกิดจิตเป็นสมาธิได้เลย แล้วก็ได้พลังจิตขึ้นมา… พลังจิตไหลเข้ามาสู่จิตนอนเนื่องเข้าไปในจิตของเรา หลั่งไหลเข้ามาเท่าไหร่เราก็มีความสุข…”
1007_ธรรมะรุ่งอรุณ_สุขภาพกาย สุขภาพใจ (300556) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ร่างกายของเราเนี่ยมันต้องมีทั้งสองอย่าง คือสุขภาพกาย สุขภาพใจ ถ้ามีแต่สุขภาพกายนี่ไม่มีสุขภาพใจคนก็ไม่เป็นสุข ถ้ามีแต่สุขภาพใจ ร่างกายมันเลยเป็นโรคเป็นภัยมันก็ไม่เป็นสุข… สุขภาพใจมีความสำคัญ ถ้าหากว่า…ไม่มีธรรมะเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง ใจมันก็จะฟุ้งซ่าน… ทำสมาธิสะสมพลังจิต ใจเราเป็นแบงค์ (Bank) ใจก็เก็บพลังจิตติดตามเราไปทุกภพทุกชาติ”
1008_ธรรมะรุ่งอรุณ_จงยังความไม่ประมาทให้ถึงพร้อมเถิด (310556) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ธรรมคำสั่งสอนของท่านล้วนแล้วแต่เป็น อุบายวิธีกำจัดทุกข์ สิ่งใดที่เป็นทุกข์นั้นก็กำจัดมันไป แต่เมื่อยังกำจัดมันยังไม่หมด เราก็ต้องเวียนว่ายตายเกิด ท่านทั้งหลายจงยังความไม่ประมาทให้ถึงพร้อมเถิด… ความไม่ประมาทนี่เองที่ทำให้เราได้มาเกิดเป็นมนุษย์สมบูรณ์ แล้วก็สามารถที่มาปฏิบัติธรรม ได้สร้างกุศลให้แก่ตนของตน…”
1009_ธรรมะรุ่งอรุณ_ธรรมะหลับตากับลืมตา (231256) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ธรรมะอยู่ที่ตัวของเรา เราลืมตาเมื่อไหร่เราก็เห็นเมื่อนั้น… คนที่มันทำอะไรไม่มีสติ ไม่มีปัญญา ไม่มีหัวคิดมันก็เลยเหมือนกับคนหลับตา… ผู้ที่มาฟังธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พอเวลาบรรลุแล้วก็ได้อุทานพร้อมกันว่า เมื่อก่อนข้าพเจ้ามืด เวลานี้ข้าพเจ้าสว่างแล้ว…”
1010_ธรรมะรุ่งอรุณ_สมาธิกับการสืบต่อพระพุทธศาสนา (241256) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…พระพุทธศาสนานั้นเป็นสิ่งที่ดีเลิศ เป็นสิ่งที่ประเสริฐ ไม่มีอะไรจะเทียบเท่าแต่ว่าถ้าเราไม่ปฏิบัติแล้ว มันก็ดีที่พระพุทธศาสนา แต่ตัวเราก็จะดีตามพระพุทธศาสนาไปไม่ได้… การสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาให้มีความเจริญรุ่งเรืองนั้นเป็นหน้าที่ของพวกเราโดยแท้ ถ้าสืบต่อไปในทางที่ผิด ๆ แล้ว มันก็จะหลงทาง แทนที่จะได้บุญก็เลยไม่ได้บุญเสีย… การตักบาตร ทำบุญ ทำศีล ภาวนานั่นแหละ การสืบต่อพระพุทธศาสนา…”
1011_ธรรมะรุ่งอรุณ_ธรรมเทศนาเรื่องวิปัสสนา (251256) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…คำสอนของพระพุทธศาสนาเนี่ย สอนให้ถึงพระนิพพาน… พระองค์จึงทรงได้แสดงหนทางที่เรียกว่าไปสู่วิปัสสนา… แล้วก็คำสอนของพุทธศาสนานี้สอนให้ท่านทั้งหลายได้ถึงสวรรค์ คำสอนของพระพุทธเจ้าก็สามารถที่ดลบันดาลให้ท่านทั้งหลายเกิดมาเป็นมนุษย์ พบพระพุทธศาสนา มีความอยู่เย็นเป็นสุขตามอัตภาพ นี่คือคำสอนของพระพุทธเจ้า เรียกว่า… งามในเบื้องต้นคือศีล งามในท่ามกลางคือสมาธิ งามในที่สุดคือปัญญา…”
1012_ธรรมะรุ่งอรุณ_สมาธิทำให้เกิดสติ สติทำให้เกิดปัญญา (261256) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…สมาธิเนี่ยเมื่อทำมากเข้า ๆ มันก็จะกลายเป็นสติ สติเนี่ยเมื่อมากเข้า ๆ ก็กลายเป็นปัญญา ทีนี้พอเวลาที่ขาดหมายความว่าขาดสมาธิ…พอสมาธิต่ำ สติก็ต่ำ พอสติต่ำ ปัญญาก็ต่ำ … ไม่ว่าใคร…ไม่ว่านักกีฬา หรือว่านักอะไรต่างๆ ต้องมีสมาธิ พอมีสมาธิแล้วชนะลูกเดียว พอขาดสมาธิเมื่อไหร่ล่ะ เก่งเท่าไหร่ก็แพ้…”
