By admin

Showing 10 of 4,768 Results

3037_ธรรมะฟ้าสาง_บุญเป็นที่พึ่งแก่มนุษย์ทั้งหลาย (290458)

3037_ธรรมะฟ้าสาง_บุญเป็นที่พึ่งแก่มนุษย์ทั้งหลาย (290458) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…คนเราไม่ใช่เกิดมาชาติเดียว เกิดมาแล้วก็ยังจะต้องไปเกิดต่อ กิเลสเรายังไม่ทันหมด มันก็ต้องไปเกิดไม่รู้กี่พันกี่หมื่นกี่แสนชาติ… การสะสมซึ่งบุญนำมาซึ่งความสุข เพราะว่าบุญที่เราพากันทำนั้น เราใส่บาตร..เราบริจาคในการสร้างวัดต่าง ๆ ..เราได้ถวายอาหารบิณฑบาตแก่พระสงฆ์.. เราได้นั่งสมาธิภาวนา.. ถือว่าได้ทำบุญ สิ่งเหล่านี้ที่จะเป็นที่พึ่งแก่มนุษย์ทั้งหลาย…”

3038_ธรรมะฟ้าสาง_บุญมีอยู่ทุกหนแห่งสำหรับผู้มีปัญญา (300458)

3038_ธรรมะฟ้าสาง_บุญมีอยู่ทุกหนแห่งสำหรับผู้มีปัญญา (300458) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ธรรมะนี่ คนแสดงก็ได้บุญ คนฟังก็ได้บุญ คนแสดงได้บุญนั้นก็คือ บุญเกิดจากการแสดงธรรม คนฟังได้บุญก็คือ เมื่อได้ฟังธรรมก็เกิดบุญ เพราะฉะนั้น ชื่อว่าบุญก็มีอยู่ในทุกหนแห่งสำหรับท่านผู้ที่มีปัญญา… พระพุทธศาสนาสอนให้คนฉลาด รู้จักทางที่ถูก รู้จักทางผิด… สามารถชี้ช่องทางให้เราว่า ทางนี้คือทางนรก ทางนี้คือทางสวรรค์…”

3039_ธรรมะฟ้าสาง_การพบพระพุทธศาสนาเป็นมงคลสูงสุด (010558)

3039_ธรรมะฟ้าสาง_การพบพระพุทธศาสนาเป็นมงคลสูงสุด (010558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ทุกคนเกิดมาพบพระพุทธศาสนาถือว่าเป็นมงคลอันสูงสุดในชีวิต เพราะว่าจะได้สิ่งที่บรรลุเป้าหมายคือพระนิพพาน ที่พระพุทธศาสนานั้นได้… พระพุทธเจ้าได้นำคลื่นสัตว์ ประชาชนจำนวนไม่รู้กี่ร้อยกี่พันโกฏิเข้าพระนิพพานไปแล้ว แล้วก็ทรงวางพระพุทธศาสนาไว้เพื่อที่จะให้เรานี่ได้ปฏิบัติตาม พระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว คำสั่งสอนก็ไม่ได้หายไป ยังอยู่ครบถ้วนบริบูรณ์…”

3040_ธรรมะฟ้าสาง_ธรรมะผูกใจ (020558)

3040_ธรรมะฟ้าสาง_ธรรมะผูกใจ (020558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ใจของคนเรานี้ เขาว่ามันต้องมีสิ่งที่ยึดมั่นอยู่อย่างหนึ่ง ถ้าหากว่าไม่มีอะไรยึดมั่นแล้ว มันจะว้าเหว่ พอมีเครื่องยึดมั่นแล้วเขาก็เรียกว่า ธรรมะประจำใจ… ความยึดมั่นที่ดีที่สุดนั้นได้แก่ พุทโธ… เวลานั่งสมาธิ ท่านถึงให้บริกรรมพุทโธ ถ้าใครยึดมั่นอยู่ในพุทโธอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ไปอบาย…”

3041_ธรรมะฟ้าสาง_ทำสมาธิเพื่อสร้างตัวเตือนชี้ถูกผิด (030558)

3041_ธรรมะฟ้าสาง_ทำสมาธิเพื่อสร้างตัวเตือนชี้ถูกผิด (030558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ทำสมาธิเพื่อสะสมพลังจิต เราทำใหม่อีกก็เพิ่ม ทำใหม่อีกก็เพิ่ม เพิ่มจนกระทั่งบุญนี้เกิดการเต็มเปี่ยมเขาเรียกว่า จุดพลังอำนาจ… จุดพลังอำนาจนั้นในที่สุดมันก็กลายเป็นตัวเตือนว่าอันนี้เป็นบาป อันนี้เป็นบุญ… บาปมันก็ห้ามไม่ให้ทำ บุญแล้วก็ทำไป นี่เขาเรียกว่า ตัวเตือน มันเกิดขึ้นมาได้จากการสะสมพลังจิต…”

3042_ธรรมะฟ้าสาง_เรารักษาธรรม ธรรมย่อมรักษาเรา (040558)

3042_ธรรมะฟ้าสาง_เรารักษาธรรม ธรรมย่อมรักษาเรา (040558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…การมาใส่บาตรเพื่อให้พระมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ได้สวดมนต์อิติปิโส แล้วก็ได้นั่งสมาธิ นี่ก็คือปฏิบัติธรรม… ธรรมเหล่านี้ก็กลับมาเป็นของเรา รักษาเรา ป้องกันไม่ให้ไปตกนรก ป้องกันไม่ให้ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน ป้องกันไม่ให้ไปเกิดเป็นเปรต นี่คือธรรมะรักษาเรา…พระธรรมไม่เน่าเปื่อย ตามรักษาเราไปทุกภพทุกชาติ…”

3043_ธรรมะฟ้าสาง_ปรากฎการณ์แห่งศรัทธา (050558)

3043_ธรรมะฟ้าสาง_ปรากฎการณ์แห่งศรัทธา (050558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…พวกเรามีหน้าที่ดำรงไว้ซึ่งพุทธศาสนา และช่วยกันทำพระพุทธศาสนาให้สวยงาม…ทำสมาธิให้ใจสงบเป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า… จงภาคภูมิใจว่า การที่มาสนับสนุนการปฏิบัติสมาธินั้นเป็นความที่ถูกต้อง…”

3044_ธรรมะฟ้าสาง_ธรรมะเข้มแข็ง (060558)

3044_ธรรมะฟ้าสาง_ธรรมะเข้มแข็ง (060558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…คำสอนของพระพุทธเจ้า ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ย่อมาที่ศีล สมาธิ ปัญญา… การที่ดำเนินตามรอยพุทธองค์ ก็หมายความว่า สร้างศีล สมาธิ ปัญญา ให้เข้มแข็ง มันก็ได้ผลมาก…เพราะโยมต้องการพระสุปฏิปันโน ผู้ปฏิบัติดี อุชุปฏิปันโน ผู้ปฏิบัติตรง ผู้ที่ปฏิบัติเพื่อออกจากทุกข์ ปฏิบัติชอบยิ่ง…”

3045_ธรรมะฟ้าสาง_พลังจิตเป็นตัวเตือนชี้ถูกผิด (070558)

3045_ธรรมะฟ้าสาง_พลังจิตเป็นตัวเตือนชี้ถูกผิด (070558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ความถูก คือเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่า ความผิด คือทำให้ชีวิตไร้ค่า… ความถูกความผิดนี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง มันเกิดขึ้นจากตัวเตือน เรียกว่าตัวสติ… เราจะต้องทำสมาธิให้เกิดสติ เมื่อเกิดสติแล้วตัวเตือนก็เตือนตัวของเราว่าสิ่งนี้มันผิด เตือนตั้งแต่วินาทีนี้จนกระทั่งถึงวินาทีที่เราจะหมดลมหายใจ…”

3046_ธรรมะฟ้าสาง_สะสมบุญนำความสุข สะสมบาปนำความทุกข์ (080558)

3046_ธรรมะฟ้าสาง_สะสมบุญนำความสุข สะสมบาปนำความทุกข์ (080558) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ใจคนเรานี่ไม่ตาย บาปก็ดี บุญก็ดี ใจจะเป็นคนเก็บไว้… เราทำจะที่ลับที่แจ้ง ไม่ว่าทำที่ไหน ใจของเราจะเก็บไว้หมด ไม่ใช่เก็บไว้เฉย ๆ เก็บไว้แล้วใช้กรรมต่อไป… เมื่อเราได้สร้างความดีมาตลอดระยะเวลาแล้ว ใจของเรานี่ก็จะกลายเป็นแก้วสารพัดนึก จะเป็นใจที่มีความบริสุทธิ์ จะเป็นใจที่มีความเรียกว่า ชื่นชมอยู่ในจิตใจของตน…”