วีดีโอธรรมเทศนา
1141_ธรรมะรุ่งอรุณ_ทุกข์ล่วงได้ด้วยความเพียร (130760) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…พลังจิตนี่ที่เราทำสมาธิเล็ก ๆ น้อย ๆ สวดมนต์ภาวนาเท่าที่เราจะทำได้ นั่นแหละก็คือ เราเก็บเล็กผสมน้อย…จะ ล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร… เราก็ค่อยทำ ค่อยไป…ในที่สุดมันก็บรรลุ พอบรรลุแล้วนี่มันไม่กลับคืนแล้ว… ไม่กลับคืนเป็นปุถุชน เป็นอริยชน…เดินทางต่อไปเลย…”
1142_ธรรมะรุ่งอรุณ_จิตรวมมีค่าดุจทองคำแท่ง (140760) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ทอง ถ้ายังไม่รวมกันเขาเรียกว่าสายสร้อย เขาเรียกว่าแหวน เขาเรียกว่าทองปกติ แต่ถ้าหากว่าใส่ข้างหน้าว่า “แท่ง”…แสดงว่ารวมกำลังแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็บาทสองบาท …สมาธินี่มันจะรวม พอรวมปั๊บเนี่ยอารมณ์มันจะหนี ถ้าจิตไม่รวมเนี่ยอารมณ์มันหนีไม่ได้… …รวมแล้วก็รวมเป็นแท่ง วันนี้ได้แท่งนึง พรุ่งนี้ได้แท่งนึง หลายแท่งเข้ามันก็มากเข้า…”
1143_ธรรมะรุ่งอรุณ_สุขถาวรสร้างได้ด้วยสมาธิ (150760) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…พระพุทธเจ้าก็สอนพวกเราแล้วว่าให้ เมตตาตนก่อนที่จะเมตตาบุคคลอื่น การเมตตาตนนั้นก็คือการที่พัฒนาตัวของเราให้ก้าวหน้า…เมื่อเราไปทำบุญทำการกุศลต่าง ๆ นี่เค้าเรียกว่าเมตตาตน… จิตเป็นสมาธิ เมตตามันจะตามขึ้นมาเป็นกลุ่มเป็นก้อน… แต่ก่อนเราไม่ได้ทำสมาธิ เมตตาตัวนี้จะไม่เกิด เพราะว่ายังเมตตาตนไม่สำเร็จ แล้วจะเมตตาคนอื่นได้ยังไง…”
1144_ธรรมะรุ่งอรุณ_เมตตาตนด้วยการพัฒนาตนให้ก้าวหน้า (160760) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…พระพุทธเจ้าก็สอนพวกเราแล้วว่าให้ เมตตาตนก่อนที่จะเมตตาบุคคลอื่น การเมตตาตนนั้นก็คือการที่พัฒนาตัวของเราให้ก้าวหน้า…เมื่อเราไปทำบุญทำการกุศลต่าง ๆ นี่เค้าเรียกว่าเมตตาตน… จิตเป็นสมาธิ เมตตามันจะตามขึ้นมาเป็นกลุ่มเป็นก้อน… แต่ก่อนเราไม่ได้ทำสมาธิ เมตตาตัวนี้จะไม่เกิด เพราะว่ายังเมตตาตนไม่สำเร็จ แล้วจะเมตตาคนอื่นได้ยังไง…”
1145_ธรรมะรุ่งอรุณ_ด้วยบุญสัมพันธ์จึงได้มาเป็นศิษย์เป็นอาจารย์ (170760) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…คัมภีร์พระพุทธศาสนาแสดงไว้ว่า คนเราที่จะมาพบกันนี่ อดีตชาติเคยเป็น ครูบาอาจารย์กันมาแล้ว เคยเป็นลูกศิษย์กันมาแล้ว ก็มาเป็นครูบาอาจารย์เป็นลูกศิษย์กันต่อไป ทีนี้นิสัยที่ติดมากับดวงจิตเนี่ย มันเป็นการที่สัมพันธ์กัน …ในชาดกนั้นก็แสดงว่า พุทธบริษัทในสมัยนี้ ก็คือพุทธบริษัทในสมัยโน้นเอง…”
1146_ธรรมรุ่งอรุณ_วันทอดกฐินสามัคคีวัดธรรมมงคล (081060) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…อารมณ์ที่มันฝังอยู่ในจิตใจเรามันเยอะ สมาธิเป็นพละกำลังอันวิเศษ ที่จะชนะอารมณ์เหล่านี้ได้…เมื่อนึกพุทโธได้ อะไรจะวิเศษเท่า ไม่มีอีกแล้ว ถ้าหากว่าเรามี สมาธิมั่นคงแน่นอน เราไม่ต้องไปเกิดในอบายภูมิอีก… หากว่าไปเกิดเป็นเทพบุตร เทวดา เราก็ถือว่าพ้นภัยไปจากอันตรายไประดับหนึ่ง”
