วีดีโอธรรมเทศนา
3002_ธรรมะฟ้าสาง_ความงามที่สุดในพระพุทธศาสนา (240358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…พระพุทธศาสนานี่มีความงดงาม… งามในเบื้องต้นคือ ศีล งามในท่ามกลางคือ สมาธิ งามในที่สุดคือ ปัญญา… เมื่อเราปฏิบัติงดงามเช่นนี้แล้ว สิ่งงดงามเหล่านี้ไม่ได้ไปไหนเข้ามาสู่ตัวของเรา ตัวของเรากลายเป็นผู้มีความงาม งามด้วยศีล งามด้วยสมาธิ งามด้วยปัญญา เขาเรียกว่างาม… ”
3003_ธรรมะฟ้าสาง_ให้ใจเป็นธรรมะ (250358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ธรรมะที่อยู่ที่ใจ ให้ใจของเราเป็นธรรมะ เพราะว่าใจเป็นผู้บัญชาการสูงสุด… ถ้าหากว่าควบคุมไม่ดี ก็จะต้องไปในทางที่ไม่ดี ถ้าหากว่าควบคุมดี ก็ไปในทางที่ดี เพราะผู้ที่สั่งการจริง ๆ นั้นคือใจ… เมื่อจิตเป็นสมาธิแล้วจิตก็ผลิตพลังจิตไปในตัว พลังจิตก็เก็บไว้ แทรกซึมไว้ที่จิตเป็นอัตโนมัติ ถ้าเมื่อจิตเป็นสมาธิแล้วจิตก็ ผลิตพลังจิตเป็นอัตโนมัติโดยไม่ต้องไปทำอะไร… ”
3004_ธรรมะฟ้าสาง_อมฤตธรรม ธรรมที่ไม่ตาย (260358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ที่เรามาทำบุญก็ดี รักษาศีลก็ดี ภาวนาก็ดี มาช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนาอยู่ในปัจจุบัน ก็คือการสร้างอมฤตธรรมนี้ให้แก่ตัวของเรา…อมฤตธรรมนั้นมันเป็นความจำเป็นที่เราจะต้องสร้างให้เราให้มากที่สุด ในชีวิตของเรานี้มีเท่าไหร่ ทุ่มเทเพื่อที่จะปฏิบัติอมฤตธรรม อมฤตธรรมนั้น ไม่ใช่ไกลอื่น เราทำสมาธิแต่ละครั้งนั้น ล้วนเป็นอมฤตธรรมทั้งสิ้น…”
3005_ธรรมะฟ้าสาง_บุญมีอำนาจพิเศษ (270358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…อิทธิพลของธรรมะนี่เป็นสิ่งที่เรียกว่าแหลมคม ละเอียดลึกซึ้ง ยิ่งกว่าทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะฉะนั้น สิ่งที่ไม่ดีต่าง ๆ นั้น ธรรมะสามารถที่จะลบล้างได้… การที่เราสร้างความดี ความดีนี่จะสลายความชั่วให้หมดไป เหมือนกันกับบุญนี่ต้องถือว่ามีอำนาจพิเศษ เพราะว่าเข้าไปสู่ใจได้ แล้วก็ฝังสนิทไว้ที่ใจ แล้วใครจะมาถอดถอนไม่ได้…”
3006_ธรรมะฟ้าสาง_ใจคือผู้บัญชาการสูงสุด (280358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ร่างกายนั้นข่มเห่งได้ แต่ข่มเหงทางใจนี้ข่มเห่งกันไม่ได้ เพราะใจนั้นอยู่เหนือสิ่งอื่นใด เพราะฉะนั้น ในร่างกายตัวของคนเรานี่จึงมีใจเป็นสำคัญ เขาเรียกว่า ใจนี้เป็นผู้บัญชาการสูงสุด ไม่มีใครบัญชาการได้นอกจากใจเราเอง… พระพุทธเจ้าตรัสไว้แล้วว่า เรามีกิเลสที่อยู่ในจิตใจของเรานี่ ที่เราเอามันออกไม่ได้ เพราะฉะนั้น ก็จะมีสมาธินี่เป็นเครื่องที่จะทำให้จิตใจนี่กลายเป็นคุณค่าที่สูง… ”
3007_ธรรมะฟ้าสาง_กายสุจริต วจีสุจริต คือคุณธรรมอันประเสริฐ (290358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…กายกับใจ กายสุจริต วาจาสุจริต ถ้าใครทำได้ ถือว่ามีชีวิตที่ประเสริฐ ที่ทำไม่ได้เพราะเป็นกายทุจริต วาจาทุจริต ถ้ากายทุจริตก็ทำผิดศีลธรรม… เราพากันมาบำเพ็ญกุศลสวดมนต์ภาวนาต่าง ๆ เหล่านี้ เขาเรียกว่า ใจบริสุทธิ์ กายบริสุทธิ์ แม้ว่าฝนจะตก แต่ว่ากายบริสุทธิ์ ใจบริสุทธิ์ นึกได้เท่านี้ ก็ถือว่าเป็นคุณธรรมที่ประเสริฐแล้ว…”
3008_ธรรมะฟ้าสาง_สมาธิระงับความฟุ้งซ่านของใจ (300358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…ตามปกติแล้วจิตของคนเรานี่จะแล่นไปอยู่ไม่รู้จักหยุด เมื่อไม่รู้จักหยุดแล้ว มันก็เกิดการเสียกำลัง เมื่อเสียกำลังแล้วก็ควบคุมไว้ไม่อยู่… พลังจิตนี่มันเกิดขึ้นได้จากการทำสมาธิ เขาเรียกว่าสัมมาสมาธิ เมื่อพลังจิตเกิดขึ้นมาแล้วเนี่ย พลังจิตนี่จะเข้ามาควบคุมจิตใจของเราได้อีกทีหนึ่ง… เมื่อจิตใจของเราได้รับการควบคุม มันก็ไปในทางที่เดินไปในทางที่ถูกต้อง…”
3009_ธรรมะฟ้าสาง_คำบริกรรมคือกุญแจสำคัญไปสู่สมาธิ (310358) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…คำบริกรรมนั้นถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ…ก็เพราะว่ามันเป็นกุญแจที่จะเข้าไปสู่สมาธิ ถ้าเราไม่ผ่านคำบริกรรมแล้ว มันเป็นสมาธิไม่ได้…แต่ก่อนนั้นจิตมันฟุ้งซ่านไปตามอารมณ์ พอเวลาที่เรานึกพุทโธบริกรรม จิตมันก็มาอยู่ที่พุทโธ เมื่อจิตมาอยู่ที่พุทโธเมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็ถือว่าจิตรวม พอจิตรวมแล้วจิตก็เป็นหนึ่ง พอจิตเป็นหนึ่งแล้ว จิตก็เป็นผลิตผลของสมาธิออกมาให้กลายเป็นพลังจิต…”
3010_ธรรมะฟ้าสาง_ธรรมะรักษาตัว (010458) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…การรักษาตัวเราให้อยู่ในศีลธรรม คือหมายความว่า ให้อยู่ในทาน ให้อยู่ในศีล ให้อยู่ในภาวนา ๓ อย่างนี้ได้แล้ว ถือว่ารักษาตัวเรา… พระพุทธเจ้าจึงสอนว่าให้พากันรักษาตัวเราก็คือ ให้รักษาใจนั่นเอง… อย่างน้อยที่สุดก็ให้เกิดมาเป็นมนุษย์… ”
3011_ธรรมะฟ้าสาง_ขาดพลังจิตทำให้ใจเป็นทุกข์ (020458) (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) “…การทำสมาธิคือการทำจิตให้สงบ ความสงบของจิตนี่เป็นเรื่องสำคัญ ถ้าจิตของคนเรานี้สงบได้ จิตก็เป็นสมาธิ จิตก็สามารถผลิตพลังจิตขึ้นมาได้ ถ้าผลิตขึ้นมามากขึ้น ๆ แล้วสามารถที่จะควบคุมจิตใจของตนเองได้… เมื่อพลังจิตบกพร่องมันก็ไม่สามารถที่จะควบคุมจิตใจของเราได้ มันก็จะนำไปสู่ความทุกข์…รถยนต์ถ้ามันไม่มีเบรกแล้ว มันก็รับประกันอะไรไม่ได้ ชนโน่นชนนี่… การที่ควบคุมรถไม่อยู่ เหมือนกันกับการควบคุมจิตใจไม่อยู่เช่นเดียวกัน… ”
